საპარლამენტო არჩევნები და ქართული დემოკრატიის ბედი პოსტსაარჩევნო პერიოდში

გივი სილაგაძე[1]

უარყოფითი ეკონომიკური ზრდის, მთიან ყარაბაღში აქტიური სამხედრო შეტაკებებისა და უპრეცედენტო მასშტაბის ჯანდაცვის კრიზისის ფონზე, საქართველო 2020 წლის უმნიშვნელოვანეს საპარლამენტო არჩევნებს უახლოვდება. გასული ერთი წელი, რომელიც, პოლიტიკური თვალსაზრისით, საკმაოდ დაძაბული იყო, განსაკუთრებით დრამატული მმართველი პარტიისთვის გამოდგა. ქართულმა ოცნებამ მათი პარტიის ლიდერის მიერ საარჩევნო სისტემის რეფორმის შესახებ გაცემული დაპირების განხორციელება ვერ შეძლო, რასაც ქუჩის საპროტესტო გამოსვლები, პოლიტიკური კრიზისი  და საქართველოს ზოგიერთი დასავლელი პარტნიორის მხრიდან კრიტიკა მოჰყვა. პოლიტიკური კრიზისი, გარკვეულწილად, განიმუხტა, როდესაც 2020 წლის 8 მარტს ძირითადმა პოლიტიკურმა პარტიებმა, დიპლომატიური კორპუსის დახმარებით, მიაღწიეს შეთანხმებას  2020 წლის საარჩევნო სისტემის ცვლილებასთან დაკავშირებით. თუმცა, პოლიტიკური კრიზისის შერბილების პარალელურად, მთელი ყურადღება ახალი კორონავირუსის პანდემიამ მიიპყრო.    

იმის გათვალისწინებით, რომ მომავალი არჩევნები უჩვეულო გარემოებების ფონზე ჩატარდება, ბუნდოვანია, თუ როგორი შეიძლება, იყოს მისი შედეგი და რა გავლენა შეიძლება, მოახდინოს ამან ქვეყნის დემოკრატიზაციის პროცესზე პოსტსაარჩევნო პერიოდში.

Related Posts